The Blueberry Field
Ervaringen
Werk
Ondanks een succesvolle rechtenstudie en vertaalopleiding, lukte het
maar niet om vertaalwerk te vinden. Wat ik ook probeerde sinds
2004, meer dan wat slecht betaalde schnabbels zat er niet in.
Blokkades, remmingen, schuldgevoelens? Ik wist niet wat de oorzaak
hiervan was. Na een NMT-sessie van Arlette werd ik bedolven onder
werk! Ik moest zelfs opdrachten weigeren. Dankzij de NMT-sessie van
Arlette ben ik goed op weg een professionele vertaler te worden.
Maart 2008, Jenny


Whiplash
Laatst werd mijn auto geraakt van achteren. De whiplash van dit
ongeluk resulteerde in hevige hoofdpijnen en nekpijn. Ik nam
dagelijks paracetamol. Na 2 weken continue pijn kreeg ik een NMT
sessie van Arlette Deutekom. Binnen 1 dag was 70% van de pijn weg.
Na 2 meer dagen meer dan 90% en heb ik geen pijnstillers meer
nodig. Mijn NMT sessie was verg succesvol en ik zou het aan iedereen
aanraden.
October 2007, Paul Mcardle, Amsterdam


Psoriasis en reuma
Na een aantal behandelingen van Arlette is mijn psoriasis zeker met
70% verbeterd, het jeukt veel minder, wat heel fijn is. Verder ben ik
minder stijf. Ik ben veel soepeler. 9 aug 2007 heb ik voor 't laatst een
onstekingsremmer genomen (celebrex voorgeschreven door de
reumatoloog). Dus al met al een goed resultaat. Maar we gaan zeker
door voor de volle 100%.
Juli 2008, Nel


NMT en CQM zijn even effectief bij dieren als bij mensen, lees
hieronder de positieve resultaten bij een aantal honden.

Hond Noxy (7 maanden) - zindelijkheidsprobleem
Hondje Noxy geadopteerd uit Spanje had zindelijkheidsproblemen en plaste
veel in huis, voornamelijk op kleedjes en stoffen voorwerpen en tijdens het
spelen. Dit was een tijdje goed gegaan maar na vakantie weer teruggekomen
en verergerd. Na een 2-tal NMT sessies gaat het een stuk beter met Noxy en
doet ze haar behoefte buiten.
October 2007


Hond Tala (1.5 jaar oud) - lusteloosheid
Onze Siberische Husky Tala, was de laatste weken veel minder energiek en
levenslustig. Op vrijdag ontdekte ik een vreemd uitziende plek op haar neus.
De plek deed mij denken aan schurft en dit baarde natuurlijk zorgen. Zaterdag
heeft Tala een NMT sessie gehad om de oorzaak zo snel mogelijk weg te
halen. Er kwamen een aantal zaken aan het licht, die direct zijn aangepakt. De
volgende morgen had de plek op Tala's snuit al niet meer een korstig karakter
en zag er een stuk beter uit. Opvallender nog was dat Tala direct energieker
oogde. Dit heeft zich in de daaropvolgende dagen doorgezet en inmiddels
hebben we onze oude puppy terug!
November 2007, E. Pieterse, Amsterdam


Hond Doortje - angst
Toen Doortje in april 2007 bij me kwam, wist ik dat het hondje behoorlijk
getraumatiseerd was. Een kennis zei zelfs "laat het beestje maar inslapen,
want wat heeft ze nou nog voor toekomst".
Doortje was echt bang voor alles, mannen , vrouwen , kinderen, auto's,
fietsers, trimmers, donker, kortom je kan het zo gek niet bedenken.
Ik maakte me echt zorgen hoe dit ooit beter zou worden!
Gelukkig ontdekte ik jou op de site van Z.O.A. En geweldig dat je het hondje
belangeloos wilde helpen!
Na een aantal sessies ken je haar niet meer terug! Zo'n vrolijk blij diertje het is
geworden! Menigeen verbaast zich erover!
Af en toe heeft ze nog wel eens een terugval, maar na een dag pakt ze toch
de draad weer op!
We zijn er nog niet helemaal Arlette, maar dankzij jou heb ik er vertrouwen in
dat het goed zal gaan met Door en maak ik me er geen zorgen meer over.    
December 2007, Martha


Hond Bonita - angst door trauma
Zie hier voor een verslag over Bonita, een podenco uit Spanje, en haar
voortgang.
Februari 2008


Hond Boris (2 jaar oud) - angst en bijten
We kregen Boris uit Spanje, een schat van een hond, kon goed opschieten met
onze andere hond Max, ook 2 jaar. Maar na een paar maanden veranderde
Boris, hij beet eerst mij 2 maal, daarna gromde en beet hij mijn zoon
meerdere malen. We snapten hem niet, hij had het nu toch goed en wij
bedoelden het toch goed?

We hielden van hem dus zochten we hulp, eerst kwam er een hondentrainer
thuis en hij adviseerde dominantietraining, maar het werd er niet minder op, hij
werd alleen maar banger. Boris had duidelijk iets meegemaakt daar in Spanje,
maar wat? Dus zocht ik hulp bij Stichting Soza waar Boris vandaan kwam en die
verwees mij naar Arlette.

Arlette wilde Boris behandelen maar vertelde dat het wel een keer of tien kon
duren. Na het eerste uur NMT merkte ik nog niet zoveel verandering in Boris,
maar na de tweede en derde sessie werd Boris duidelijk minder angstig en
beet hij niet meer, maar het vertouwen was heel dun. Na de vierde keer mailde
ik direct Arlette dat Boris totaal veranderd was, hij was een andere hond, rustig,
niet meer hijgen, veelvuldig plassen en het belangrijkste, niet meer bijten. Ik
leerde Boris ook zoveel beter begrijpen door Arlette, nu zie ik direct aan zijn
ogen en houding of hij zich onzeker voelt.

Maar die mail was te voorbarig, hij kreeg een terugval, helemaal terug naar af,
beet mijn zoon weer, nogmaals een broek aan flarden. We waren teneinde
raad, hoever gaan we? Direct Arlette gemaild en zij zag ook de terugval en
heeft hem direct NMT gegeven, nog twee keer toe is hij teruggevallen en toen
was hij weer redelijk stabiel. Ik zag het direct aan hem. In mijn laatste gesprek
met Arlette besloten we het zo te laten. Boris is al 3 weken rustiger en
aanhankelijker. Hij is nu zoveel blijer, begint te spelen met vreemde honden in
het park, knijpt zijn oogjes toe als ik hem knuffel, Boris kan eindelijk een
beetje gaan genieten.

Arlette heeft zoveel bereikt bij Boris en nu pakken wij het verder op. We zien
het weer zitten, hebben hoop en moed gekregen, het kost nog veel tijd, maar
dat hebben we er voor over. Uiteindelijk heeft Boris 5 NMT sessie nodig gehad.
Bedankt voor alles Arlette.
Maart 2008, Familie van Dongen, Nieuwegein


Hond Jutta (4 jaar) - pijn en coördinatieproblemen
Ik wil graag mijn verhaal vertellen van mijn toller Jutta. Begin juni 2007 krijgt
ze vage klachten, kort na de inenting van de rabiës. Ze wil soms niet meer
wandelen en gilt soms van de pijn. Wij kunnen niets ontdekken, zelfs als je
haar aait gilt ze van de pijn. Na een vakantie van veel wandelen gaat ze
ineens heel erg bergafwaarts.

Ze kan niet meer op de bank springen of in de achterbak van de auto. Ook
kan ze geen trappen meer op en aflopen. We gaan naar de dierenarts er
worden foto`s gemaakt. Er wordt gedacht aan A.D., maar er komt niets uit.

Ondertussen kan ze niet meer wandelen. Het lopen gaat heel raar, er is geen
coördinatie meer. Harde geluiden daar kan ze niet meer tegen en ze loopt met
een gebogen en zwaar hoofd.

Ondertussen krijgt ze prednison in tabletvorm en injecties. Het lukt maar niet
om Jutta stabiel te krijgen. Het is nog steeds gissen wat mankeert ze nu? De
dierenarts denkt aan een auto-immuunziekte. Na heel veel keren geprobeerd
te hebben te stoppen met de prednison valt ze keer op keer terug.

We krijgen bij toeval een adres van Arlette en dan krijgen we eindelijk
vooruitgang. Ze reageert bijzonder snel. Al na een eerste sessie zien we dat ze
vrolijker kijkt. De behandeling via de telefoon vindt ze prima, ze valt lekker in
slaap.

Na 10 behandelingen is ze zover opgeknapt dat ze weer over de sloot springt
en achter een haas aangaat. Ik hoef niemand uit te leggen dat wij dit voor een
keer helemaal geweldig vonden. Ondertussen kan ze ook weer trappenlopen
en haar lopen is weer normaal.

Na 12 behandelingen in totaal wil Jutta niet meer behandeld worden. Ze heeft
er genoeg van en we besluiten af te wachten, en mocht ze terugvallen kan ik
contact opnemen met Arlette.

Tot nu toe gaat ze nog elke dag vooruit, haar vacht gaat weer glanzen en haar
ogen stralen. We gaan heel voorzichtig afbouwen met de prednison.

Wij zijn Arlette heel dankbaar dat ze onze lieve toller heeft geholpen.
April 2008, Familie Borremans, Hoogerheide


Hond Chica (2 jaar) - angst voor mensen
Ik ben Kamal van Genne, en ik ben opvanggezin voor de Stichting Dierenhulp
zonder grenzen.

Ik had een opvanghond genaamd Chica, ze was 2 jaar oud en heel bang voor
mensen en kinderen. Ik was aan het surfen op internet en zo kwam ik terecht
op de pagina van The Blueberry Field. Ik was het aan het lezen, en ik dacht
misschien kan zij Chica helpen.

En ja dat kon ze, na de eerste sessie zagen we gelijk al verbetering bij Chica,
ze vond vreemde mensen nog wel eng, maar gromde al niet meer naar ze, wat
ze in het begin altijd deed. Na de 2e sessie zocht ze nog meer contact met
mensen, maar dan wel in haar tempo, maar dat vonden we niet erg.

Maar na de 3e sessie stonden we helemaal versteld, ze ging naar mensen toe
ze was totaal niet bang, ze liet zich ook aaien, en wilde dat ze met haar gingen
spelen. En nu is ze geplaatst en heeft een erg lief baasje die Chica neemt
zoals ze is.

We denken dat ze zonder de hulp van Arlette Deutekom van The Blueberry
Field nooit zover was gekomen en we zijn haar ook erg dankbaar voor alles wat
zij voor Chica heeft gedaan.
April 2008, Kamal van Genne